Odebranie zwierzęcia jego wlaścielowi.
W związku z wątpliwościami oraz nieprawidziwymi informacjami dotyczącymi tego, kto , kiedy i w jakich okolicznoiściach jest uprawniony do odebrania zwierzęcia właścicielowi podajemy podstawowe dane dotyczace tego, jak to się powinno odbywać zgodnie z przepisami prawa, i tak:
Zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierzat jedynym organem, który może odebrać zwierzę właścicielowi jest sąd, orzekając jego przepadek. Chodzi tutaj oczywiście o każde zwierzę, od świnki morskiej, poprzez psa po krowę.
Sąd może orzec przepadek wyłącznie w przypadku skazania jego wlaścicela za przestępstwo znęcania się, dopiero wówczas zwierzę np. pies może zostać przekazany do adopcji. O tym, jakie czyny stanowią znęcanie się nad zwierzęciem mówią przepisy art. 6 ust 2 tejże ustawy.
W oczekiwaniu na prawomocny wyrok zwierzę musi przebywać w schrpnisku dla zwierząt lub innym miejscu wymienionym w art. 7 ust. 1 pkt 1- 3.
Z kolei czasowego odebrania zwierzęcia do zapadnięcia wyroku sądu dokonuje w drodze decyzji administracyjnej wójt, burmistrz lub prezydent miasta, kdzie pies przebywa.
Zgodnie z art. 7 ust. 3, w przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu, policjant, strażnik gminny lub upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, odbiera mu zwierzę, zawiadamiając o tym niezwłocznie wójta (burmistrza, prezydenta miasta), celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia.
Dlatego każda decyzja o "interwencyjnym" odebraniu zwierzęcia na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy musi buć podejmowana ze szczególną rozwagą, ponieważ organ, który taką decyzję podjął np. straż miejska musi ją "obronić" dwukrotnie. Najpierw przed wójtem, burmistrzen prezydentem miasta, a później na podstawie zebranych dowodów doprowadzić do skazania jego właściciela przez sąd. W przeciwnym przypadku zwierze musi zostać zwrócone.